Herşeyi kafama takar oldum. Toplu iğne ucu batmaya başladı. Takılıp kaldıklarım o kadar lüzumsuz ve gülünç şeyler ki! Anlatmak istiyorum.

Erkek arkadaşım kendine bir mont almış, montunda sağ ve sol tarafında ünlü bir araba markasının arması var aslında çok hoşuma gitmesine rağmen sorun çıkarttım ve bir daha giymemesini istedim. Oda tamam senin yanına gelirken giymem dedi (adam melek) ama ben huysuzum ya hayır hiçbir zaman giymeni istemiyorum. Ne o teknik servis elemanı gibi geziyorsun dedim. Bu ısrar farklı boyutlara geldi. O an hem onu boğdum hem kendimi çıkılmaz bir durumun içine soktum.Severek aldığı kendisine çok yakıştığını gördüğüm ve bildiğim halde yaptığım aptal kapris.... Onu benden uzaklaştırdı.

Kafama takıp yaptığım haksızlık kırıcılık.... Aslında mont değil 1 haftadır onu görmüyor ve özlemiş olmamdı. Bunu montu vasıtasıyla ondan çıkarmaktı aklımca ama hataydı.

Zamanı geri alamıyorum. Düzeltilemez bir hata, bir bardak kırdım. Şimdi bardak kırıkken ona kendimi yakın hissedemiyorum. Herşeyin benim elimde olduğunu öğrendim. Ben istersem olaylar güzel gidiyor, ben istemezsem herşeyi bozabiliyorum. Aslında zaman ve sabır olayları kafama takmama konusunda en iyi ilaç....

Tek diyeceğim!! Toplu iğne ucu bile olsa sevdiğimiz insanı kırmaya sebep olmamalı....

Deepwaters, 21/04/2007