Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var.......

Yaşadın mı yoğunluğuna yaşayacaksın birşeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gözyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa , bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde onunla karışmaktır. Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşım Kavgaya tüm kaşlarınla, gövdenle tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi bir yaprak gibi bir taş gibi dinleneceksin. İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hemde tüm benliği seslerle ezgilerle dolarcasınz İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kavgadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın. Değişmemelisin hiçbirşeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu, Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın. Ve kederi de yaşamalısın, namusluca tüm benliğinle Çünkü acılarde, sevinçler gibi olgulaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır. Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana Ataal Behramoğlu

Tarih: 22:28, 2/11/2008 Kategori: Guncel

Yorum yaz